Wie ben ik?

Ik groeide op in de Antwerpse Kempen, in Borsbeek, Broechem en Wommelgem, om op mijn negende in Brasschaat op ‘den Driehoek’ neer te strijken. Ik liep school op het Sint-Michielscollege en later op het GIB. Vandaag, ondertussen 38 geworden, woon ik nog steeds met mijn lieve vrouw Ellen in Brasschaat.

Via mijn expeditie-opleiding verzeilde ik na mijn stage in de verzekeringswereld bij twee toonaangevende Antwerpse makelaars. Het verzekeringsvak wordt vaak als niet erg ‘sexy’ beschouwd, maar ik heb me alvast nooit verveeld, vooral omdat ik de kans kreeg ‘speciale’ risico’s te verzekeren: in eerste instantie scheepscasco en –cargo, later zowat alle bedrijfsverzekeringen, zelfs levende dieren als kippen en varkens, tot een heuse privé-jet. Het gaf me de gelegenheid om af en toe naar het buitenland te gaan voor prospectie of een opleiding ook. Het waren enkele mooie jaren met fijne collega’s die me trouwens een onvergetelijk afscheid bezorgden.

Reeds op jonge leeftijd werd ik door de politieke microbe gebeten. Als jonge snaak ging ik affiches plakken voor mijn voetbaltrainer Frans Van Bergen, toen CVP en vandaag nog steeds gemeenteraadslid in Brasschaat. Later heb ik een ‘groene’ periode gehad: WWF, Greenpeace en kortstondige sympathie voor het Agalev van pater Versteylen. José Happart en de Voerense carrousel zorgden uiteindelijk en definitief voor een Vlaamsgezinde opstoot. Wat begon met zelfklevers en affiches ‘Happart Nee Bedankt!’ in de klas eindigde met een lidkaart van het Vlaams Blok op het secretariaat in de Van Maerlantstraat. Dat was in 1989. Figuren als Karel Dillen en Gerolf Annemans leerden me dat het Vlaams Blok meer moest zijn dan een partij van ‘marginalen’. In 1990 woedde de abortuskwestie en op het college was ik op televisie getuige van de magistrale manier waarop Gerolf Annemans de CVP de mantel uitveegde. Ik werd lokaal en regionaal actief bij VBJ. Met enkele generatiegenoten organiseerden we begin jaren ‘90 anti-communistische en ‘belgië barst’-avonden. Ik werd afdelingssecretaris en in 1994 nam ik als jongste kandidaat deel aan mijn eerste gemeenteraadsverkiezingen.

Sindsdien zetel ik ook in de gemeenteraad. Ik hield me de voorbije jaren vooral bezig met thema’s als veiligheid en politie, lokale economie, begroting, jeugd, sport, cultuur, erfgoed en toerisme. Vandaag ben ik voorzitter van een zeskoppige gemeenteraadsfractie. Het Vlaams Belang speelt de rol van constructieve maar waakzame oppositiepartij en kan terugblikken op een aantal mooie voorstellen en dossiers en zelfs verwezenlijkingen. De volgende gemeenteraadsverkiezingen komen er aan in 2012. Naast de gemeenteraadsfractie is er de afdelingswerking met regelmatige en zichtbare politieke acties.

In 1999 maakte ik van mijn hobby mijn beroep zoals dat heet. Gerolf Annemans, fractievoorzitter in de Kamer van Volksvertegenwoordigers en studiedienstvoorzitter, zocht een extra medewerker en een secretaris die de praktische zaken uit zijn handen kon nemen, zodat hij zich ten volle verder kon concentreren op het parlement en de partij. Ik kende Gerolf al wat jaartjes in Brasschaat dan. We zetelden ook vijf jaar samen in de gemeenteraad. Hoewel ik het verzekeringsvak graag deed, aarzelde ik niet lang om de overstap te maken. Ik combineerde eerst de studiedienst met de Kamerfractie en werkte bijvoorbeeld op de studiedienst nog mee aan het gemeenteraads-verkiezingsprogramma in 2000, maar uiteindelijk schakelde ik volledig en definitief over naar de Kamerfractie en werd voltijds politiek secretaris van Gerolf.

We doorzwommen samen al heel wat campagnewatertjes, maar voor de Kamer- en Senaatsverkiezingen van 13 juni 2010 werd ik voor de eerste maal zelf als kandidaat naar voor geschoven door mijn afdelingsvoorzitter Mieke De Bats. Mijn collega-gemeenteraadslid en vriend Geert Smets staat als Brasschaatse kandidaat op de Senaatslijst (19^de plaats). Als zesde kandidaat op de Kamerlijst ben ik de eerste kandidaat uit de Voorkempen, 15 afdelingen sterk.

Andere hobby’s dan mijn werk vraagt u? Wel, reizen staat op nummer 1, met een voorkeur voor korte trips naar Europese hoofdsteden en kunststeden en daarnaast het immer zonnige Tenerife en de jaarlijkse skivakantie naar Oostenrijk of laatst Zweden. Ik ben ook een passief sportliefhebber met veel goede voornemens om zelf opnieuw eens wat meer tegen een voetbal te gaan trappen of de fiets op te springen. Ik ben nog steeds voorzitter en (op papier) speler van Brecsfort, een fusie van KVV-zaalvoetbalclubs Sport & Ontspanning Brecsgata en Fortuna, maar kom helaas nog weinig aan spelen toe. De leeftijd en gebrek aan talent zeg maar, er is nu een veel betere generatie op het veld aan het werk. Waar ik tot slot zeer fanatiek in ben, is supporteren voor Lierse SK, volgend seizoen opnieuw terug thuis in eerste klasse! Ik ben abonnee op het Lisp, woon gewoonlijk de thuiswedstrijden met enkele vrienden en collega’s bij en pik af en toe een uitwedstrijd mee. Als vrijwilliger pleeg ik regelmatig een stukje in De Sportvriend, het clubblad. Enkele Europese verplaatsingen naar Boedapest en Karlsruhe (Intertoto) behoren tot mijn beste herinneringen!

Zo, u weet voldoende over mij, maar als u nog iets wil weten over mij of mijn partij, klik dan gerust op de contact-knop!